سوء تفاهم 1: چوب های تک یا دوتایی
میله های کوهنوردی دارای دو عملکرد اصلی تعادل و پشتیبانی هستند یا می توان آنها را به عنوان یک عملکرد، پشتیبانی متعادل خلاصه کرد.
پستانداران زمینی معمولاً از روش چهار دست و پا راه رفتن برای تقسیم وزن بدن استفاده می کنند. پس از تکامل انسان، پس از راه رفتن روی زمین با دو پا، وزنی که در ابتدا با چهار نقطه نیرو مشترک بود، اکنون با دو نقطه تقسیم می شود. وزن پاها ذاتی است. دو برابر می شود، به علاوه وزن کوله پشتی، بار روی پاها را می توان هنگام راه رفتن برای مدت طولانی تصور کرد. حتی اگر میله راهپیمایی می تواند نقطه نیرو را افزایش دهد و بار روی پاها را کاهش دهد، اگر فقط از یک عصا استفاده شود، تکیه گاه بدون توجه به جایی که آن را قرار دهید متعادل نمی شود، حتی اگر فشار یک طرف عصا کاهش یابد. به هیچ منتقل می شود در سمت استفاده شده، احتمال آسیب ناشی از نیروی ناهموار را افزایش می دهد.
علاوه بر این، در تئوری، هر نقطه نیرویی که با زمین تماس پیدا کند، نیروی واکنش ایجاد می کند. پاهای بدن انسان دو نقطه موازی هستند و نیروهای واکنشی ایجاد شده در حین راه رفتن می توانند یکدیگر را خنثی کنند. وقتی نیروی واکنشی در یک طرف نباشد، تعادل بدن انسان کاهش می یابد. البته با هماهنگی بافت عضلانی انسان می توان این مشکلات را پوشاند، اما این مشکلات همچنان در مواقع اضطراری یا زمانی که تا حدی تجمع پیدا می کنند فوران می کنند. ، سپس خطر بوجود می آید. بنابراین در اروپا و آمریکا عصای پیاده روی بیشتر به صورت جفتی به فروش می رسد و برخی از برندها برای رفع نیازهای مختلف چنگ زدن دو دست، سبک های مختلفی را برای دست چپ و راست طراحی کرده اند. هنوز هم بسیاری از افراد در ورزش های کوهستانی از چوب نوردی استفاده می کنند که این بزرگترین سوءتفاهم در استفاده از میله کوهنوردی است.
میله راهپیمایی عصایی نیست که در صورت تغییر پاها و پاها از بدن پشتیبانی کند، بلکه ابزاری است که به شما کمک می کند با تلاش کمتری راه بروید. برای شیبهای تندتر، دستها را به سمت جلو حرکت دهید و نشیمنگاه میله کوهنوردی را در جلوی بدن قرار دهید و برای کاهش فشار روی پاها، از تیرکینگ برای حمایت از بدن به سمت بالا استفاده کنید. از آنجایی که نیروی ضربه در سراشیبی نسبتا زیاد است، برای کاهش بار روی پاها باید از تیرهای تریکینگ استفاده کرد.
سوء تفاهم 2: طول مناسب چیست
ترازوهای زیادی روی میله های راهپیمایی وجود دارد، اما اکثر مردم نمی دانند که این ترازوها برای چیست. در واقع باید با توجه به تناسب بدن تنظیم شوند. این ترازوها استانداردی برای تنظیم آسان با توجه به تناسب بدن هستند.
هنگام تنظیم طول، حالت کلی این است که صاف بایستید، بازو به طور طبیعی عمود بر زمین آویزان است، و ساعد خم شده است تا زاویه ای قائم با بازو ایجاد کند. طول چوب درک دانش طول مناسب است. در واقع، با توجه به شرایط مختلف زمین، طول عصا نیز باید به طور مناسب تنظیم شود تا با شرایط زمین مطابقت داشته باشد. اگرچه روش تنظیم به طور کلی اصولاً صحیح است، اما این روش برای پیاده روی و پیاده روی در زمین های هموار مناسب است. با روش علمی ارتفاع را در {{0}}.66 ضرب کنید و ارتفاع بدست آمده ارتفاع مناسب میله راهپیمایی است. برای محیط های پیچیده کوهستانی، طول عصا باید کمی بیشتر از حد معمول باشد. طول صحیح، ارتفاع ضرب در 0.7 است تا طول قطب مناسب باشد. طول قابل تنظیم است، برای استفاده از این عملکرد تنبل نباشید
طول مناسب میله های راهپیمایی میله های راهپیمایی برای کوهنوردی: بالا بردن x {{0}}.7 یا بازوها عمودی میله های پیاده روی هستند: ارتفاع x 0.66
سوء تفاهم 3: نحوه تنظیم طول
بیشتر آسیب های وارد شده به میله های کوهنوردی مربوط به تنظیم نامناسب طول است. اغلب دیده می شود که برخی از افراد زمانی که شروع به استفاده از قطب ها کرده اند، یک بخش را بیش از حد طولانی کشیده اند، و برخی حتی شمع های انبساط را که قطب ها را ثابت کرده اند، در معرض دید قرار داده اند. در واقع این قسمت همان قسمت شکننده عصا است و اگر برای استفاده به اینجا کشیده شود عصا نمی تواند از سرنوشت خود فرار کند.
در پایان هر بخش، همه میلههای راهپیمایی دارای علامت STOP هستند. این حد تنظیم میله راه رفتن است. اگر هنوز احساس می کنید که به اندازه کافی بلند نیست، یا قد شما از 2 متر گذشته است یا از چوب اشتباه استفاده می کنید. میله های کوهنوردی عموما ساختاری سه قسمتی دارند. بسیاری از مردم نمی دانند که چقدر می توان این دو انرژی را بیرون کشید تا درست باشد. در واقع اگر یک قسمت خیلی طولانی و قسمت دیگر خیلی کوتاه کشیده شود صحیح نیست. انجام این کار برای مدت طولانی نیز می تواند باعث آسیب به چوب شود. به طور کلی، دو بخش قابل بیرون کشیدن دارای مقیاس 105 تا 140 هستند. عدد حاصل از ضرب قد شما در نسبت مربوطه چقدر است، سپس هر دو بخش را به مقیاس مربوطه بکشید و آن را ثابت کنید که طول آن است. عصایی که نیاز دارید هنگام تنظیم تیرکینگ، نباید از حداکثر طول تنظیم نشان داده شده بر روی میله راهپیمایی تجاوز کند. هر قسمت از عصای کمر باید به طول مناسب کشیده شود، سفت شود و استفاده شود.
سوء تفاهم 4: آیا میله های کوهنوردی برای مدت طولانی بدون شکستگی استفاده می شوند؟
به طور دقیق، اگر یک مارک خوب از میله های کوهنوردی را انتخاب کنید و از آنها به درستی استفاده کنید، به راحتی به تیرک ها آسیب نمی رسد. یک کالای مصرفی نیست. اما عصا یک عصای آهنی نیست و همچنین دارای قطعات شکننده ای است که مستعد مشکلات هستند و برخی از قطعات به دلیل ساییدگی از کار می افتند.
مشکلاتی که مستعد رخ دادن هستند عبارتند از: از دست دادن نگهدارنده میله. نوک صاف یا جدا؛ شکست شمع انبساط که میله را محکم می کند. بند مچ شکسته این مشکلات، اگر مکرر نباشند، به تعداد زیاد اتفاق میافتند، پدیدههای عادی هستند. از دست دادن نگهدارنده میله بیشتر به این دلیل است که نصب واقعاً ایمن نیست. مارک های خوب عصا یک دستگاه قفل دارند که پس از قفل کردن کمی جدا کردن آن دشوار است. جلوگیری از سایش نوک میله نیز دشوار است و استفاده از مواد سخت غیرممکن است. تضمین شده است که هرگز فرسوده نمی شود. افتادن نوک چوب معمولاً یک مشکل فرآیندی پیوند است. احتمال یک مشکل بسیار کم است، اما غیر ممکن نیست. خرابی شمع انبساط عموماً ناشی از سایش و پارگی و تغییر شکل نخ در یک محیط خاص است. شکستگی مچ بند عموماً به دلیل مواد مچ بند است که در استفاده طولانی مدت یا در محیط های شدید شکننده می شود. برندهای خوب عصا لوازم جانبی قابل تعویضی را برای این قطعات آسیب پذیر ارائه می کنند، بنابراین حتی اگر مشکلی وجود داشت، نمی توانید نگران باشید، تا زمانی که مشکل از خود تیرک نباشد، فقط آن را در جایی که شکسته است تعویض کنید.
سوء تفاهم 5: آیا عصای اصلی خریداری شده برای همه محیط ها مناسب است؟
در واقع عصایی که ما خریدیم را اصولاً می توان عصای لخت نامید که برای استفاده عمومی مناسب است. یک برند خوب عصا نیز با توجه به محیط های مختلف لوازم جانبی قابل تعویض زیادی را طراحی می کند تا عصا در محیط های مختلف نقش بیشتری داشته باشد.
پوشش محافظ نوک میله راهپیمایی: بسیاری از مردم فکر می کنند که نقش روکش لاستیکی محافظت از عصا در هنگام نگهداری است و از خراشیدگی نوک چوب سایر موارد جلوگیری می کند. در واقع، پوشش لاستیکی بسیار بیشتر از این کار می کند. اگر در جاده های سخت سنگی، سیمانی و آسفالتی راه می روید، تاثیر استفاده از آستین های لاستیکی بسیار بهتر از نوک تیرهای معمولی است که باعث کاهش سایش نوک تیرها و ایجاد کشسانی و اصطکاک بیشتر می شود.
تکیه گاه چوب: عملکرد تکیه گاه چوب این است که از فرو رفتن بیش از حد نوک چوب در زمین جلوگیری می کند. کارکردن با چوب راحت تر است و در عین حال احتمال آسیب به نوک چوب را کاهش می دهد. محیط های استفاده متفاوت تری وجود دارد. ، مراقبت از کوهستان و غیره. تقریباً پایین بیایید، جاده نرم تر و کمتر پایدار است. نیاز به یک میله با یک منطقه بزرگ نیرو دارید.
مچ بند: استفاده از مچ بند نیز باید با توجه به نیازهای مختلف انتخاب شود. برای انتقال خون و پیاده روی در مسافت های طولانی، مچ بندهای کامل که مچ را کاملاً بسته می کنند، پشتیبانی بیشتری را ارائه می دهند. در ورزش های اسکی و کوهستانی عمومی، مچ بندهای پارچه مصنوعی با پاهای پهن تر راحت تر و سبک تر هستند. و برای ورزش های شدید برای استفاده در محیط ها، مچ بندهای نایلونی سنتی از نظر قابلیت اطمینان برتر هستند.
