در زیر روش عملیات عادی استفاده از چوب های کوهنوردی به طور کلی آورده شده است، اما تنها راه نیست. شما می توانید برای یافتن راه مناسب کمی در عملیات واقعی تنظیم کنید تا از مزایای چوب کوهنوردی به طور کامل استفاده کنید.
صعود صاف و ملایم همان ریتم راه رفتن معمولی است. بازوی راست با پای چپ به جلو حرکت می کند و همزمان چوب صعود را به جلو می برد، اما نوک چوب نباید از جلوی بدن تجاوز کند و سپس به عقب بر روی زمین فشار بیاورد. دست چپ و دست راست برای انجام یک عمل با هم تعامل دارند.
شیب شیب دار شیب دار مانند راه رفتن معمولی است، اما بازو باید به جلو حرکت کند، وضعیت چوب کوهنوردی را در جلوی بدن قرار دهد و از چوب کوهنوردی برای حمایت از بدن به سمت بالا استفاده کند تا فشار روی پاها کاهش یابد. در صورت لزوم از دو چوب کوهنوردی همزمان برای صعود استفاده کنید. هنگام هل دادن بدن به سمت بالا، کف دست را در بالای چوب قرار دهید تا نیروی هل دادن تقویت شود.
هنگام سرازیری، چون ضربه نسبتاً زیاد است، لازم است از چوب های کوهنوردی برای کاهش بار روی پاها استفاده شود. موقعیت چوب کوهنوردی باید در جلوی بدن قرار گیرد و با فرود اول از پای جلویی می توان به اثر تقسیم قدرت دست یافت. در این زمان، بدن باید به سمت جلو متمایل شود. این اقدام یک عمل طبیعی نیست که ما به سمت پایین برویم. بنابراین، اغلب باید تمرین کنیم و احساس کنیم که چوب کوهنوردی را تا چه اندازه باید به طور همزمان قرار داد تا به اثر کاهش فشار روی پاها برسیم و سرعت و ریتم اصلی سفر کاهش نیابد. در صورت لزوم، می توانید طول چوب کوهنوردی را با توجه به احساسات شخصی خود طولانی کنید.
